Sponsored Links

 
Startpagina Waarneemverslagen
Algemeen
Waarneemverslag 22 december 2007, sterrenwacht Schothorst

Bob en ik zijn vanavond naar de sterrenwacht gegaan om waar te nemen. De maan was bijna vol, dus we gaven het zien van M’etjes weinig kans, maar goed we konden iig de maan bekijken en een blik op Mars werpen (niet gehaald trouwens, dat blik ligt nu in het weiland bij de geitjes…). Bob had z’n nieuwe 4x barlow bij zich en kon niet wachten om daar Mars mee te lijf te gaan. We hadden er zoveel zin in dat we niet eens eerst koffie gezet hebben maar direct de LX200 aangezwengeld hebben. Eerste doel was Mars, kinderspel om in het vizier te krijgen natuurlijk, de seeing was niet slecht, maar Mars was met de 4x barlow toch een stap te ver. Wel een mooie ronde schijf, maar geen details of vegen te zien.

De barlow ging weer in de tas en de Maan was aan de beurt. Dat ging een stuk beter, met het polarisatiefilter op het 56mm oculair waren de kraters aan de rand erg goed te zien.
Op dat moment kwam Jaap ineens binnenlopen met zijn dochter Manon. Eerder die avond had Jaap via mail laten weten dat hij niet in de gelegenheid was om te komen, maar kennelijk had zijn dochter ook wel interesse om eens te komen kijken. Leuke verassing. Manon was best wel onder de indruk van de maan, maar de sterrenhopen waren maar saai :) Op dat moment hebben we ons eens aan het waarnemen van een paar Messier objecten gewaagd, we hadden er niet veel vertrouwen in, maar wie niet waagt wie niet wint… Dat ging eigenlijk nog best goed, ondanks de bijna volle maan! De eerste M was M29 in Zwaan, de helderste sterren waren wel zichtbaar maar het was maar een mager hoopje (dus inderdaad saai). Volgende, M15 in Pegasus, lekker ver van de maan vandaan. Dat was al veel beter, ook omdat M15 een wat dichtere sterrenhoop is leek het al veel meer dan M29. Die hadden we dus mooi ook gescored voor de Messierlijst. Nou hadden we de smaak te pakken, Bob bleef maar M’etjes opsommen en zag het helemaal zitten. Toch eerst nog even terug naar de Maan en Mars dat vond Manon tenslotte iets spannender. Op dat moment besloten Jaap en Manon om terug naar huis te gaan. Op het moment dat ze de deur open deden om te vertrekken stapte Tamara met onze vriendin Yvonne binnen. Die kwamen net terug uit Terneuzen, een hele rit. Maar omdat Yvonne ook een beginnende sterrengek is, en ze al zoveel verhalen over “onze sterrenwacht” gehoord had, wilde ze dat nu eigenlijk wel eens met eigen ogen zien. Die vielen dus met de neus in de boter en konden zo doorlopen naar de kijkerruimte.

 
Daar was ik op dat moment bezig de 350D aan te sluiten op de LX200 om eens een foto van de Maan te scoren, ik liep daarin wat achter… Deze hele week zag ik al de mooiste maanfoto’s voorbij komen van Bob en Martin. Dus nu ik eens een “grote toeter” tot mijn beschikking had nam ik mijn kans natuurlijk schoon! Het resultaat van de eerste poging valt me helemaal niet tegen. Hierboven de mooiste.

Na een aantal oooeeeh’s en aaaah’s van Tamara en Yvonne gingen we weer terug naar de Messier objecten. De volgende was M35 in Tweelingen. Volgens Yvonne een “Zeer open sterrenhoop”, maar toch haar allereerste M’etje! Dan naar M34 in Perseus, die was beter, ook weer een veel compacter groepje dat in de smaak viel bij de dames. Gauw door naar M103 in Cassiopeia, toch lekker dichtbij. Ook weer goed te zien ondanks de maan. Toen zei Bob dat als je een echt mooie M wilt zien je M42 eens in de kijker moest nemen, de Grote Orion nevel. Nou daar had hij helemaal gelijk in, wat gaaf, zelfs met het blote oog via de LX200 kan je de nevel al enigszins zien! We waren daarom erg benieuwd wat de 350D daar van zou maken, nou dat was nog mooier! We kregen ‘m niet helemaal mooi in focus, maar het resultaat valt toch niet tegen.


Nadat we een aantal foto’s van M42 gemaakt hadden was het tijd om verder te gaan naar andere M’etjs. Maar, first things first, koffie :) M39 was de volgende, Bob dacht dat we ‘m niet zouden zien omdat hij achter de boom zou zitten, het viel echter mee hij zat nog net links van de boom. Verder naar M44, de beehive cluster. Daarin zijn duidelijk de verschillende kleuren sterren te zien, met recht een populair M object! Inmiddels liep het tegen 22:30 en werd het eens tijd om een einde aan het avontuur te maken. Op dat moment slaakt Tamara ineens een luide kreet en wijst net boven het dak naar het oosten, “Daar ging een hele helderrode vallende ster! Wat een gave!” Kennelijk nog een laatste verdwaalde geminide die onze avond nog completer kwam maken. De dames besloten om na het sluiten van de sterrenwacht nog even naar het oosten te blijven kijken om te zien of er nog meer meteorieten zouden langskomen. Helaas bleef verder vuurwerk uit en zijn we rond 23:15 uiteindelijk op huis aan gegaan.

Al met al een mooie waarneemavond die veel beter uitpakte dan we aanvankelijk hadden verwacht. Dank je Bob voor het openen van de sterrenwacht!